رمالان و دعانویسان همیشه خطی پر جاذبه و با کاربرد بوده است بویژه که اسماء الهی و آیه های قرآنی با این خط نوشته می شود.
یکی دیگر از روش های نوشتن دعا، روش ترکیب حروف است که بویژه بکار گیری آن با اسم افراد اثرات زیادی در نزدیکی آنها با یکدیگر دارد و بطور مثال برای نزدیک کردن و به معشوق رساندن مورد استفاده قرار می گیرد. برای این منظور ابتدا حروف دو کلمه را از هم تفکیک کرده، معادل ابجدی آنها را با هم ترکیب می کنند و برای آنکه اینکار با قدرت بیشتری انجام شود، نام واسطه ای را در بین نام طالب و مطلوب قرار می دهند. کلمۀ ” ودود ” که از صفات خداوند می باشد، یکی از بهترین اسماء واسطه برای ایجاد محبت است که معنای ” محبت و دوستدار ” می دهد.
یکی از بخشهای مهم علوم غریبه فراگیری اسماء الحسنی ( نام های زیبا ) است. این نام ها جملگی متعلق به ذات الهی و هریک دارای خاصیت و قدرت ویژه ای می باشند: « علم الحروف که با هدف ارزیابی اسماء الهی و کلمات مقدس بنیان گذاشته شد، به تدریج با علم اعداد و صنعت مربعات تلفیق و از ماحصل آن هنری بی نظیر بوجود آمد. این هنر، که به احتمال آغاز آن به آغاز دولت صفوی ( و همچنین عثمانی ) می رسد؛ کار را با نوشتن آیات قرآنی و اسماء الهی بر پیراهن سلاطین شروع کرد و با تحولاتی که پیش آمد به آثار دیواری ختم شد. » ( تناولی، 1385: 36 )
دعاهای اسماء الحسنی بر پوست، کاغذ و پارچه نوشته شده اند. این دعاها را در دوران قاجاری در قاب گرفته و در تالار خانه ها می آویختند تا خانه و اهالی آن را از هر نوع گزند و چشم زخمی محفوظ بدارد. قابل توجه است که دست کم تا اوایل پادشاهی رضا شاه، هنر اسماء نویسی از جایگاه بالایی برخوردار بوده است.

3-9-6 علم تعبیر خواب
” هر که در خواب بیند مرغ و ماهی یا به دولت می رسد یا پادشاهی ”
« زبان ناخودآگاهی، زبان رؤیاست. به یاری رؤیاست که ناخودآگاهی نهفته، خویش را بر ما آشکار می سازد. از این روی، رؤیا دروازۀ رازهاست. دروازه هایی است که بر جهان پیچ در پیچ و تاریک و رازناکی که جهان ناخودآگاهی است، گشوده می شود یا اگر بر باورها و اندیشه های کهن در رؤیا بنیاد کنیم، دروازه ای است به سوی جهان هایی دیگر همچنان رازآلوده و ناشناخته در فراسو. » ( دماوندی، 1388: 30 )
رؤیا در روزگار ما از دید روانکاوی و راه بردن به نهفته های ناخودآگاهی و درمان گره های روانی ارزش و کاربرد یافته است. این نگرش نو به رؤیا و بهره جستن از آن در روانکاوی و روان درمانی، با “زیگموند فروید” آغاز شد. او در کتابش به نام ” دانش رؤیاها ” که در سال 1900 از چاپ درآمد دیدگاه های خویش را پیرامون رؤیا و کاربرد آن در روانکاوی بیان کرد. از دیدگاه فروید، رؤیاها و کابوس های ما بر گرفته از ضمیر ناخودآگاه و امیالی سرکوب شده اند که در طول روز، بوسیلۀ مغز یا ضمیر خودآگاهمان محبوس شده و مجال تجلی نمی یابند. بررسی این رؤیاها می تواند درونیات نهفتۀ شخص را، که گاهی خود نیز از وجود آنها بی خبر است؛ آشکار ساخته و روانکاو را به اصل و ریشۀ بیماری و مشکل برساند. شیوۀ خواب مصنوعی و یا ” هیپنوتیزم ” نیز بر همین اساس استوار است.
علم تعبیر خواب، حوزۀ خاصی از علوم را در بر گرفته و بیشتر جزو علوم غریبه است و هیچ راه و روش علمی و مستند برای آن وجود ندارد چرا که خواب، با بینندۀ آن و احوال و شرایطش رابطه ای مستقیم داشته و بر این اساس، دیدن هر چیز در خواب ممکن است تعابیر مختلف و گاه متضادی داشته باشد. بطور مثال: دیدن مار بزرگ و تنها را زنی فریبنده دانسته اند که جذاب و در عین حال دشمن است اما دیدن مارهای در زیر فرش یا زیر زمین خانه، تعبیر مال دارد.
دیدن حیوانات در خواب مفاهیم ویژه ای دارد از جمله: اگر کسی در خواب ببیند بر شیری سوار است و نمی ترسد، بر دشمن پیروز می شود یا اگر ببیند سر شیر را می خورد، به شاهی می رسد. دیدن خرگوش در خواب ملاقات زن زیبایی را به دنبال دارد، موش در خواب نشان دزد است و……….
اهمیت رؤیاها بیشتر در تفسیر درست آنهاست و کسانی که در گذشته از این موهبت برخوردار بودند، پاداش قابل توجهی دریافت می کردند. اهمیت آن از اینجا پیداست که در دربار هر پادشاهی وجود معبّر و گاه چندین تن از آنان جزو ملزومات بود و عاملی که یوسف ( ع ) را از زندان رهانید همان تعبیر خواب بود.
در این زمینه کتب بسیاری نگاشته شده و آنکه در ایران بیشتر از همه شناخته شده است ” ابن سیرین ” بوده که بر اساس تعابیر دانیال نبی ( ع ) نوشته شده است. کتاب تعبیر خواب اثر ” آرتمیدوروس دالدیانوس89 ” ( معاصر بلیناس ) نیز شهرت بسیار یافت. آرتمیدوروس می گوید: « بسیاری از رؤیاها تصاویری ساده و مستقیم از حوادثی هستند که پیشگویی می شوند اما دیگر رؤیاها نمادهایی هستند که باید معنی آنها را معلوم کرد. خواب گزار باید جزئیات رؤیایی را که می خواهد تفسیر کند بداند. اگر آغاز رؤیا مغشوش بود باید از انتها شروع کرد و به آغاز رسید و مهمتر از همه آنکه خواب گزار باید به حالت فکری، موقعیت اجتماعی و سلامت جسمی بینندۀ رؤیا آگاه باشد. دانستن اینکه بینندۀ خواب ارباب است یا برده، ثروتمند است یا فقیر، جوان است یا پیر بسیار مهم است زیرا خواب های آنها اگرچه مشابه باشند اما در تفسیر متفاوتند. » ( گلسرخی: 1377، 113)

3-9-7 احضار ارواح و دیگر موجودات ماوراءالطبیعه
احضار ارواح و اجنه نیز از فنون اهل علوم غریبه است. بیشتر رمالان، فالگیران و دعانویسان مدعی این هستند که دارای جن تحت فرمانند و این جن، به آنها در پیشگویی و حل مسائل مراجعه کنندگان کمک می نماید. البته بخصوص در ادیان، چهرۀ شناخته شده ای وجود دارد که روایت است بر جن و انس و کائنات فرمان می رانده و او سلیمان نبی ( ع ) می باشد. در تمامی ادیان الهی آمده است که حضرت سلیمان، زبان حیوانات را می دانست و اجنه و دیوهای زیادی را تحت فرمان داشت. به این امر، بویژه در داستانهای هزار و یک شب؛ بسیار اشاره شده است.
احضار ارواح نیز با شرایط خاصی توسط افرادی که خود را اهل فن می دانند، انجام می گردد و البته زمینه ساز شیادیهای بسیار از طرف این گروه است. یکی از روش های آن اینست که در فضایی تاریک نور شمع روشن نموده و کسانی که می خواهند روح کسی را احضار کنند، بهمراه احضار کننده؛ دور میزی می نشینند. احضار کننده بعد از درخواست سکوت کامل برای تمرکز، با خواندن اورادی کار خود را شروع می کند. همزمان دست راست او و یا یکی از متقاضیان، بر روی بشقاب گردی است که بر روی صفحه ای از حروف و کلمات قرار دارد. وقتی بالاخره روح احضار شد، متقاضیان می توانند آنچه می خواهند از او سؤال نمایند و البته او مجاز به پاسخگویی به سؤال هایی که جوابشان از اسرار آن دنیاست نمی باشد. امر احضار، بویژه احضار ارواح؛ در اسلام و سایر ادیان الهی برای مردمان عادی امری نکوهیده و تقبیح شده است و قرآن بر کسانی که دست به این کار می زنند لعنت می فرستد چرا که در شریعت آمده، این کار روح مردگان را در عذاب قرار می دهد.
فن ” احضار مردگان90 ” به وسیلۀ جادوگر، با احضار شیاطین رابطۀ نزدیکی دارد. مردگان به درخواست احضار کننده از قبر خود بر می خیزند و از آینده به او خبر می دهند و یا جای گنج هایی را که در زمان حیات خود مخفی کرده اند، آشکار می کنند. مردگان البته گاهی بدون احضار قبلی در شب ظاهر می شوند و گاهی هم بطور مرموزی دسته جمعی، در شهر وحشت زده؛ به راه می افتند.

3-9-8 فالگیری و کتاب بینی
فالگیری و کتاب بینی طرق مختلفی دارد. بر خلاف امروز که روز تولد، ماه و سال آن میزان کار است در گذشته نام اشخاص و اولیای آنها میزان قرار می گرفت. بطور مثال می گفتند: ” فلانی فرزند فلانی”، که البته بیشتر نام مادر مد نظر بود.
فال در ادب فارسی، شاید پرکاربردترین واژه در حوزۀ زبانی ایرانیان است و دیوان شعری نمی توان یافت که از فال در آن سخنی نباشد. دربارۀ فال زدن و فال گرفتن در شاهنامه هم رد پاهای بسیاری دیده می شود. تناولی اشاره می کند که فال و تفأل نیاز به علم و آداب ویژه ای داشت: « رمال خوب کسی بود که به اموری چون ارقام کواکب، طبایع بروج، رقوم هفته، رقوم ماه، شرف کواکب، هبوط کواکب، درجات شرف، درجات افلاک، ارباب نهاری، ارباب لیلی، ارباب ساعات، علم جفر و دهها امر دیگر آشنایی داشت. » ( تناولی، 1385: 58 )
در حال حاضر هم فال به روشهای گوناگون انجام می شود و معروفترین آن با کارتهایی است که به اشکال مختلف منقش است و ” تاروت ” نام دارد. فالگیران با خواندن دعاها و اورادی بر روی کارتها، از فالخواه می خواهند که نیت کرده و تعداد معینی از آنها را انتخاب کند، سپس رمالان، با استفاده از تصاویر؛ تعابیری را نموده و به قول خود آینده را پیشگویی می کنند. فالگیری در بین مردم، در هر سطح و طبقه ای؛ طرفداران بسیار دارد و با روشهایی چون فال قهوه، ورق، شمع و ………. گرفته می شود. تفأل با حافظ و قرآن نیز بسیار متداول است و نیاز به اهل فن دارد.
یکی از رشته های مهم علوم ماوراءالطبیعه ” کتاب بینی ” بود. کتاب بینان کتابی داشتند که معتقد بودند در آن اسرار طبیعت نوشته شده است. این کتاب ها، اغلب با تصاویری از انسان، حیوان فرشتگان و اجنه همراه بود و آنان ضمن پیش بینی احوال فالخواه، این تصاویر را به او نشان می دادند. موسی پور در این باره می گوید: « “مَلاحِم ” عنوان دیگری است که برمجموعه های مکاشفه ای و پیش گویانه اطلاق می شود. این عنوان، در واقع برای آن دست از نوشته ها که از روی آنها آینده به صورت منظم پیش گویی می شود (مثل کتاب دانیال) و نیز کتاب هایی از این دست که اعتبارکمتری دارند، به کارمی رود. » ( موسی پور،1387: 30)
آنچه که در این فصل شرح آن رفت، تنها خلاصه ای از مکاشفات و تحقیقاتی بود که در باب طلسم و جادو رفته است. دنیای جادو چنان گسترده و گاه با مباحثی چون علم و دین، چنان آمیخته است که بازشناسی آنها از هم کاری بس مشکل بوده، نیاز به تحقیقات گسترده دارد و در این مقال نمی گنجد. در این فصل، جادو، بویژه با توجه به دو جنبۀ علم و دین؛ بررسی شد چرا که هدف، بررسی این مقوله در افسانه های هزار و یک شب است و این سه عنوان، جادو علم و دین در این افسانه ها به دلایلی که در فصل بعد به آن پرداخته خواهد شد، از پیوند ویژه ای با هم برخوردارند. با توجه به مباحثی که در میان آمد و بخصوص بحث معنای لغوی واژه ها، از این فصل به بعد به جای کلمۀ جادو از معادل آن در زبان فارسی، یعنی افسون؛ استفاده می شود که در معنای امروز خود، تمام جنبه های جادو را در بر می گیرد.

4-1 قصه ها و افسانه91 ها

« واژۀ افسانه به معنی فسون، سحر، رام گردانیدن، در فارسی میانه به صورت afsay برگرفته ازupa-saya ایران

نکته مهم : در این سایت فقط تکه هایی از این پایان نامه به صورت رندم درج شده که ممکن است موقع انتقال از فایل ورد به داخل سایت عکس ها درج نشوند یا فرمول ها و نمودارها و جداول و ... به هم ریخته درج شوند ولی در سایت منبع شما می توانید فایل کامل را با فرمت ورد و منابع و پیوست ها دنلود نمایید

: سایت منبع  40y.ir