ریوی همراه با افزایش برونده قلبی است و افزایش VO2 در یک روش نمایی نسبت به حالت پایدار برای ورزش متوسط (زیر آستانه لاکتات ) است. تصور می شد فاز دوم پویایی جذب اکسیژن منعکس کننده پویایی استفاده اکسیژن عضله است. فاز سوم تنها در ورزش با شدت بالاتر ازآستانه لاکتات و تنها پس ازگذشت دو دقیقه از ورزش مشاهده می شود(37). آنها معتقد بودند فاز سوم نشان دهنده اثر جزء آهسته است که منجر به دستیابی حالت پایدار برای VO2 ( در ورزش سنگین ) یا یک مقدار حداکثر اکسیژن (VO2max) (در ورزش خیلی سنگین) می باشد(38).
2-2-15-2- مبانی ریاضی پویایی اکسیژن در گذشته:
بنابراین ممکن است برای سه فاز مدل ریاضی مجزا وجود داشته باشد که حداقل پارامترها ( به عنوان مثال تأخیر و افزایش مورد نیاز برای هرفاز) در پاسخ VO2 را توضیح دهد. با این حال اغلب نویسندگان توصیف مشخصات را با استفاده کمتر از فازها و یا پارامترها و بسیاری از تکنیکهای منحنی پردازش می کنند. به عنوان مثال مطالعات متعددی (هیل ،پول و اسمیت 1999، هیل ویلیامز وبرت 1997، هاگسون ، مورسی 1982، ویپ 1994)32 پاسخ پویایی را با فرض افزایش تک نمایی که بلافاصله در آغاز ورزش شروع می شود را شرح داده اند.
VO2(T)= VO2baseline + (VO2fastgain ⋅ (1 – e ( – T / τ1 ) ) ).
یکی دیگر از مدل تک نمایی شامل یک پارامترتأخیر زمانی (TD) و همچنین برای توصیف پاسخ (VO2) به ورزش استفاده شده است (هاگسون و مورسی و ویپ و همکاران ) .
VO2(T)= VO2baseline + (VO2fastgain ⋅ (1 – e (- (T – TD1) / τ1 ) ).
این مدل اجازه می دهد یک مقداراز ثابت زمانی (t) بدست آید بدون اینکه افزایش VO2 در شروع ورزش رخ دهد. برای ورزشهای بالاتر از آستانه لاکتات مدلهای دو نمایی مورد بررسی قرار گرفته است (بارستو و مول 1999). پاسخ فاز دوم پویایی مناسب با مدل دو نمایی در هر شرایط بعد از شروع یک تأخیر زمانی (TD) مشترک نزدیک به فاز دوم شروع ورزش خواهد بود.به هر حال دیگر مدلها اشاره کردند که شروع دوره دوم ممکن است با شروع ورزش و شروع اولین دوره تأخیر همراه باشد(37).
از آنجا که پاسخ پویایی VO2 پویا و وابسته به زمان است آن بسیار مهم است که به طور دقیق ماهیت زمانی پاسخ VO2 در طول تست ورزشی حفظ شود(70). این را می توان توسط ارزیابی VO2 بر اساس ارزیابی نفس به نفس بدست آورد. توانایی ارزیابی VO2 براساس نفس به نفس توسط پاسخ های در دسترس در حال حاضر با دستگاه گاز آنالایزر آسان شده است.
این روش میتواند نمونه های گاز رابا سرعت 20 متر بر ثانیه اندازه گیری کند و حجم را با دقت بالایی ارزیابی کند وهمچنین دقت بالای زمانی مورد نیاز را فراهم کند(70). به هر حال در دنیای امروز و با پیشرفت علم ورزشی و بهبود یافتن دستگاههای خارق العاده آزمایشگاهی بوسیله دستگاه گاز آنالایزر و از روش تنفس-تنفس ما قادریم تا از ابتدای تمرین تا پایان تمرین پویایی جذب اکسیژن را ثبت کنیم، که مزیت های فراوانی نسبت به روشی که در گذشته توسط متخصصین امر ورزش انجـام می شده و صرفـا نتیجه نهایـی در بدست آمدن VO2max بوده است، دارد(70).
هنگامي كه يك تغيير ناگهاني در شدت ورزش است مثلاً وقتي يك تست ورزش طولاني تحميل ميشود، VO2 به طور مستقيم همزمان با تغييرنيازمتابوليكي افزايش ندارد، اما با تأخير و به طور تدريجي افزايش ميابد(شكل1) (70).
شکل 1: پاسخ پویایی اکسیژن هنگام تغییر در شدت ورزش.
از سویی تحقیقات حاکی این است که چون با شروع تمرین اکسیژن مصرفی پاسخگویی نیازهای متابولیکی ورزشکار نیست به این مرحله کسر اکسیژن نیز میگویند که به علت تأخیر در روند انرژی سازی میتوکندریا است که باعث میشود نیازهای انرژی از طریق مسیرهای بی هوازی خصوصاً فسفوکراتین تأمین میشود(83). به دنبال تغییر انتقال اکسیژن ریه به عضله (که تقریباs20 -10) هیپوکسی و هایپرکاپنیک خون رخ میدهد(70). جذب اکسیژن عضله (QO2) معرف فسفوریلاسیون اکسیداتیو در میتوکندری عضله فعال است و همچنین افزایش نمایی در جذب اکسیژن متناسب با شدت ورزش است. در طول فاز اول ATP مورد نیاز برای انقباض عضله توسط فسفوریلاسیون اکسیداتیو فراهم نمیشود بلکه بطور برجسته توسط شکسته شدن فسفوکراتین (PCr) و شرکت گلیکولیز بی هوازی و ذخائر قابل مصرف اکسیژن ایجاد میشود که اکسیژن مورد استفاده ازاین منابع انرژی کسر اکسیژن نامیده میشود(70). علت اینکه چرا فرایند فسفوریلاسیون اکسیداتیو در شروع ورزش مناسب نیست هنوز به طور کامل مشخص نیست اما برخی از پژوهشگران به اینرسی میتوکندری و تحویل مناسب اکسیژن به عضله اشاره کرده اند(70). همانطور که قبلاً اشاره شد جذب اکسیژن با افزایش شدت ورزش بالا نمی رود اما با تأخیر افزایش میابد تا به حالت پایدار برسد(70). زیرا در شروع ورزش اکسیژن ریوی نمی تواند جذب اکسیژن عضله را منعکس کند، این به این خاطر است که پاسخVO2ریوی بستگی به مقدار ورود خون به شبکه مویرگی و اکسیژن زدایی دارد(6). به دنبال آن با یک افزایش ناگهانی همراه است که عمدتا در نتیجه افزایش بازگشت وریدی از طریق پمپ عضله و افزایش برونده بطن راست و بالا بردن جریان خون ریوی است(6). در ورزش با شدت متوسط حالت یکنواخت بعد از 3-2 دقیقه بدست می آید(70). در ورزش با شدت بالاتر از آستانه بی هوازی (TAN) هزینه اکسیژن مصرفی (O2) مرتبط با میزان کار تقریبا mL · min–1 ·W–1 10 است و این فرض شده که هزینه اکسیژن مصرفی در هنگام فعالیت میتواند در برآورد کسر اکسیژن در طول افزایش نمایی فاز دوم کاربرد داشته باشد(70).
همبستریت و همکاران33 اشاره کردند که فاز اول با افزایش سریع در VO2 و افزایش خون همراه است که با شروع انقباضات عضله و ورود خون به عضله هنگام ورزش و یک سطح بزرگی از اکسیژن زدایی به پایان می رسد(47). با توجه به سرعت پاسخ در فاز اول به نظر میرسد بعضی از مکانیسمهای عصبی بر مراکز کنترل مثل عمل کننده های مفاصل و عضلات در پاسخ فاز اول دخیل هستند، همچنین ممکن است فاکتورهای دیگری در این امر دخیل باشد (70). اگر چه تست نفس به نفس VO2 پاسخ هاي نوساني هستند كه اين نشان ميدهد اختلاف زيادي بين اولين تنفس تا تنفس بعدي وجود دارد و به طور نمونه اثر آن در فرد غير ورزشي حتي در طول ورزش پايدار ظاهر مي شود(70). البته اين نوسانات سبب اختلاف نفس به نفس در تهويه (VE) مي شود (به علت گوناگوني در حجم و فراواني تنفس است)كه احتمالاً منشاء فيزيولو‍ژيكي دارد(70). اگر چه تأخير پاسخ در شروع ورزش شناخته شده است اما بيشترين اطلاعات درپيرامون اطلاعات جمع آوري شده از مردان بزرگسال است وكمتر به حوزه زنان و كودكان پرداخته شده است(70). فاز دوم پویایی اکسیژن پاسخهای ثابت زمانی (τ) وزمان رسیدن به 63% حالت پایدار ΔVO2 است و به وسیله یک افزایش نمایی در VO2 بعد از فاز اول نمایان میشود که این افزایش به علت افزایش بازگشت وریدی از عضله در حال فعالیت وجریان خون ریوی است(شکل2) (64). گیسر وپل اشاره کردند افزایش سطح آمادگی جسمانی (VO2max) ممکن است منجر به τ سریعتر شود وهمچنین τ با افزایش شدت ورزش به تعویق می افتد(57). همچنین گیسر وپل اظهار کردند پاسخ های فاز دوم پویایی اکسیژن در انتقال از استراحت به حالت یکنواخت در طول ورزش با شدت سبک تا متوسط نسبتاً ثابت است(57).
شکل3: پاسخ جذب اکسیژن به ورزش با شدت متوسط با استفاده ازتنها، نمایی از شروع ورزش(t = 0)،معادل میانگین زمان پاسخ ( MRT).
سپس هنگامی که VO2 به سمت حالت پایدار حرکت میکند پاسخ پویایی اکسیژن وارد فاز سوم میشود(70). بطور معمول VO2 4-3 دقیقه قبل از حالت یکنواخت افزایش میابد (64). در ورزش با شدت متوسط حالت یکنواخت بعد از 3-2 دقیقه بدست می آید(70). در ورزش با شدت متوسط ، حالت یکنواخت بعدازmin 3-2 بدست می آید(18). هنگامی که ورزش در شدت سنگین انجام میشود رسیدن به حالت یکنواخت به تأخیر می افتد و همراه با یک جزء آهسته اضافی در VO2 مرحله یکنواخت اتفاق می افتد(18). در ورزش شدید افزایش VO2 ادامه دارد ودر فاز سوم بیشتر میشود(شکل 3 ) و جزء آهسته در VO2 peak بدست می آید و باید توجه کرد که پاسخهای جزء آهسته در کودکان ونوجوانان و ورزشکاران نخبه ایجاد میشود(18). اما هنگام انجام ورزش طاقت فرسا جزء آهسته و VO2peak در پاسخ فاز دوم بدست می آید(18).از سویی گزارش شده است که تفاوتهای جنسی در پاسخهای پویایی اکسیژن به ورزش وجود دارد بطوریکه در پاسخ به ورزش شدید جزء آهسته دختران بزرگتر از پسران است(70).
2-2-15-3-مشخصات ورزش در حوزه شدت متوسط:
دامنه شدت متوسط همه ی مقدار کار که بدون القای اسیدوز لاکتات پایدار است را شامل می شود. به عنوان مثال فعالیت زیر آستانه لاکتات. در این حوزه تجمع لاکتات وجود ندارد و VO2را افزایش میدهد. سپس در سطحی از مقدار زیر بیشینه تمام می شود.
همانطور که گفته شد ویژگی هایی از پویایی جذب اکسیژن (VO2) با شدتهای مختلف ورزشی متفاوت است. هنگامی که ورزش در میزان کار پایین تر از آستانه لاکتات(LT) اجرا می شود VO2 به صورت نمایی افزایش میابد تا به حالت پایدار برسد.برخی از عوامل از جمله تربیت بدنی ، سن و شرایط پاتولوژیک می تواند پاسخ های پویایی VO2 را در شروع ورزش تغییر دهد. هنگامی که ورزش بالاتراز (LT) انجام می شود پاسخ های پویایی VO2 پیچیده تر میشود. جزء آهسته تأخیر میابد که از VO2 حالت پایدار یا رسیدن VO2 به سطح حداکثر حاصل می شود که بستگی به شدت ورزش دارد(70).
شکل3: سه مرحله ظهور پویایی جذب اکسیژن در پاسخ به تغییردرشدت ورزش، درچهارحوزه ورزش با شدتهای مختلف است.
جذب اکسیژن ورزشی در یک عملکرد خطی از تمرین متوسط به سطح حداکثر افزایش میابد. افزایش VO2 به طور سریع در یک روش تک نمایی با t تقریبا 45 ثانیه و سپس در حدود 3 دقیقه به حالت پایدار میرسد(گیسر و پول1996).
ویپ و همکاران (1982)ویژگی های پاسخ VO2 را در طول ورزش با شدت متوسط ارزیابی کردند. ویژگی های مربوط به پاسخ پویا برای شرایط پایه و خطی (استراحت وحرکت بدون بار) متفاوت بود. ازانتقال استراحت به فعالیت شروع ناگهانی پاسخ فاز I به افزایش 39%VO2 و به دنبال آن پاسخ نمایی 19 ثانیه بعد از آغاز ورزش را در بر می گیرد. برای ورزش با پایه ای از حرکت بدون بار فاز اولیه نمایان می شود که بعد از آن با یک افزایش نمایی دنبال می شود. اگر چه پاسخ این فازدر ورزش نسبت به استراحت به آرامی افزایش دارد و تنها 19% افزایش VO2 را به خود اختصاص می دهد که مشابه طول مدت فاز اولیه است(37).
در طول ورزش با شدت متوسط (زیر آستانه لاکتات ،LT) به دنبال فاز کاردیودینامیک (فازI) تقریباً یک افزایش نمایی (فازII) برای رسیدن به حالت پایدار جدید (فازIII) در 2-3 دقیقه ایجاد میشود(32). در واقع فاز دوم سریعتر پویایی VO2 به دنبال RST به طور معنی داری با پویایی هموگلوبین همبستگی دارد . نشان داده شده است که پویایی VO2 با تمرین توسط افزایش استخراج کسری از اکسیژن عضله بهبود میابد(26). استفون وهمکاران نشان دادند تنها با 6 جلسه RST باعث کاهش 20-25% در هر دو فاکتور VO2 و جزء آهسته VO2 می شود در حالی که پویایی VO2 به وسیله شش جلسه کار ET تغییری نداشت (26). شروع ورزش باعث افزایش گردش ATP در میوسیتها میشود . به طور موقت بخش عمده ای از این انرژی اضافی از طریق تخریب فسفوکراتین عضلانی و گلیکوژن غیر هوازی و همچنین کسر اکسیژن بدست می آید(26). به طور همزمان جذب اکسیژن به صورت نمایی افزایش میابد به طوری که فسفوریلاسیون اکسیداتیو به تدریجی سهم بیشتری از سنتز دوباره ATP را به عنوان تولیدات ورزش ایجاد میکند. افزایش دامنه جزء آهسته در VO2 با سقوط

نکته مهم : در این سایت فقط تکه هایی از این پایان نامه به صورت رندم درج شده که ممکن است موقع انتقال از فایل ورد به داخل سایت عکس ها درج نشوند یا فرمول ها و نمودارها و جداول و ... به هم ریخته درج شوند ولی در سایت منبع شما می توانید فایل کامل را با فرمت ورد و منابع و پیوست ها دنلود نمایید

: سایت منبع  40y.ir

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید