بين ٧٥٠ تا ٨٠٠ ميليارد متر مکعب گزارش شده است (سبزواري، 1389). افت سطح آب هاي زير زميني در مناطق خشک و نيمه خشک کشورايران بسيارنگران کننده است. بطوری که در استان کرمان افت آب زيرزميني بالغ بر يک متر در سال است. بعنوان مثال در دشت هاي رفسنجان، سيرجان ،کرمان وزرند، متوسط افت سالانه آبهاي زير زميني بين8/0تا 5/1متر در سال ميباشد. افت آب هاي زير زميني علاوه بر کاهش منابع آبي عوارض متعددي از قبيل نشست زمين، خشک شدن باغات کشاورزي،کاهش کيفيت منابع آبي (شور شدن) مهاجرت روستائيان و…را در پي خواهد داشت (شرکت سهامی آب منطقهای استان کرمان، 1387). در منطقه رفسنجان و سيرجان به ازاي هر 10 متر افت سطح آب زيرزميني، سطح زمين بترتيب حدود 42 و27 سانتيمتر نشست مي نمايد (شرکت سهامي آب منطقه اي کرمان، 1381). بنا براين بررسي و پيشبيني وضعيت مِيزان تغذِيه منابع آب زير زميني تحت تاثير تغيير اقليم با توجه به شکننده بودن اين اکوسيستم ها از اهميت دوچنداني برخوردار است. اهميت اين موضوع تا حدي است که سايت اخبار علمي روز در تاريخ 23 آوت 2007 اعلام کرد که “تغيير اقليم به زير زمين مي رود”. در سال 2007 هيئت بين دول تغيير اقليم عدم توجه اثر تغيير اقليم روي منابع آب زيرزميني را گزارش نمود، به همين دليل در چند سال اخير بررسي اثر تغيير اقليم روي منابع آب زيرزميني در دستور کار محققين در اقصی نقاط جهان قرار گرفتهاست (کروسبی7و همکاران، 2013). در همين راستا هدف از اين تحقيق بررسي روند تغييرات بارش، دما و تشعشات خورشيدي تحت تاثير سناريوهاي تغيير اقليم و همچنين بررسی اثر تغييرات اين متغيرها در ميزان تغذيه آبهاي زير زميني ( ناشي از بارش مستقيم) در دشت کرمان به عنوان نماينده مناطق خشک و نيمه خشک ميباشد. که نتايج آن ميتواند چراغ راهي براي کليه برنامه ريزان و سياست گذاران بخش آب ،کشاورزي و منابع طبيعي به منظور سازگاري و مقابله با پديده تغيير اقليم در آِينده باشد.

1-2- تغيير اقليم
1-2-1- تعريف تغيير اقليم
هر نوع تغيير دراز مدت در متغيرهاي اتمسفري ناشي از هر گونه پديدهاي طبيعي يا غيرطبيعي که بازه زماني آن بين چندين دهه تا ميليون ها سال طول بکشد تغییر اقلیم مینامند (جانا و ماجومدیر، 2010). در تعريفي ديگر افزايش گازهاي گلخانهاي نظير دي اکسيد کربن، متان، اکسيد ازت کلرو فلور، بخارآب، ناشي از فعاليتهاي انساني و در نتيجه گرم شدن کره زمين را به تغيير اقليم تعبير مي نمايند (فانگ و همکاران، 2011؛ مساحبواني، 1385). آنچه که مهم است تغيير اقليم را نبايد با خشکسالي يا تغيير متغيرهاي آب و هوايي در يک مدت زمان کوتاه اشتباه گرفت، آنچه که در تعريف تغيير اقليم مهم است همان تغيير دراز مدت متغيرهاي اقليمي ميباشد. بعنوان مثال حداقل مدت زمان براي اينکه ببينيم تغيير اقليم صورت گرفته است يا نه يک دوره 30ساله است (فانگ و همکاران، 2011).

1-2-2- عوامل موٌثر در تغيير اقليم
در واقع کره زمين از 4 جزء اصلي: اتمسفر، يخ کره، زيست کره و آب کره تشکيل شده است که هر گونه تغييري در اجزاء هر کدام از اين سيستم باعث بهم خوردن تعادل کل سيستم خواهد شد. عوامل متعددي ميتوانند باعث بر هم خوردن شرايط حاکم بر اجزاء سيستم کره زمين شوند. اين عوامل در يک تقسيمبندي کلي به دو بخش عوامل داخلي ناشي از کنشهاي متقابل بين اجزاء سيستم اقليم و عوامل خارجي طبيعي مانند تابش خورشيدي، فعاليت هاي آتشفشاني و افزايش غير طبيعي گازهاي گلخانهاي تقسيمبندي ميشوند. تغييرات ايجاد شده ناشي از عکسالعملهاي دروني اجزاء اکوسيستم زمين بعنوان نوسانات دروني سيستم کره زمين شناخته ميشوند. از اين گروه ميتوان به پديده النینو اشاره کرد. از عوامل بيروني همانطور که گفته شد، شدت تشعشعات خورشيدي و همچنين فعاليتهاي آتشفشاني ميتوانند تعادل اقليمي کره زمين را بهم بزنند و تغيير اقليم را بوجود بياورند، چرا که خورشيد بعنوان مهمترين منبع تامــين انرژي سطح زميــن ميباشد. هر گونه تغيير در تشعشعات ورودي به سطح زمين ميتواند تغييرات اساسي در کل سيستم زمين وارد کند. همچنين پس از فعاليتهاي آتشفشانها ذرات معلق فراواني در اتمسـفر کره زمين پخش ميشود که ميتوانند با انعکاس يا جذب تشعشعات خورشيدي تغييراتي را در کره زمين ايجاد کنند. به مجموعه تغييرات ناشي از عوامل خارجـي و داخـلي طبيعي اکوسيـستم کره زمين نوسانات طبيعي اقلـيمي8 اطـلاق مـي شود. اما در اين بين برخي فعاليتهاي غير طبيعي عموما ناشي از فعاليتهاي انساني ميتوانند بر اکوسيستم کره زمين تاًثير فراواني داشته باشند، که مهمترين آنها افزايش گازهاي گلخانهاي ناشي از رشد جمعيت، فعاليتهاي اقتصادي، توسعه کارخانهها و صنايع، قطع جنگل‏ها و تخريب مراتع ميباشند. چرا که افزايش گازهاي گلخانهاي ، خصوصاً دي اکسيد کربن باعث مي شوند امواج مادون قرمز ساطع شده از سطح زمين جذب شده و باعث گرم شدن بيشتر کره زمين ميشوند. که اين خود باعث تغيير اقليم ميگردد. اهميت اين موضوع ( افزايش گازهاي گلخانه اي ناشي از فعاليتهاي انساني ) در تغيير اقليم به حدي است که در بعضي از منابع فقط به اين نوع تغيير در اکوسيستم کره زمين تغيير اقليم اطلاق ميشود. چرا که اعتقاد بر اين است پديدههاي طبيعي دروني و بيروني تغيير اقليمي اکوسيستم کره زمين از طريق خود سيستم تعديل خواهد شد. و يا اين که نيروهاي بيروني تاثير گذار مانند آتشفشانها و بخشي از فعاليت هاي خورشيدي غير قابل پيشبيني ميباشند و به همين دليل در بعضي سناريوهاي تغيير اقليم ناديده گرفته مي شوند.

1-2-3- سناريوهاي تغيير اقليم
چنانچه بيان شد هرگونه تغييري در غلظت گازهاي گلخانهاي خصوصاً دياکسيد کربن باعث بهمخوردن تعادل اقليمي کره زمين ميگردد. اما اينکه در آينده در اثر فعاليتهاي انساني و يا غير انساني چه ميزان به غلظت گازهاي گلخانهاي اضافه ميشود، دقيقاً معلوم نيست. بنابر اين پيشبيني وضعيت تغييرات اقليم در آينده مشخص نيست (مساح بواني، 1385). لذا حالتهاي مختلفي که امکان وقوع آنها زياد است، با توجه به رشد جمعيت، ميزان انرژي مورد نياز، فعاليتهاي اقتصادي- اجتماعي، توسعه کارخانهها و … به منظور پيشبيني وضعيت اقليم در آينده در نظر گرفته ميشود که به اين حالت هاي ممکن که قطعا همراه با عدم قطعيت هستند سناريوهاي تغيير اقليم ميگويند. لذا مدلهاي پيشبيني تغيير اقليم با مجموعه مختلفي از فرضيات که به مجموع آنها سناريوهاي انتشار (تغييراقليم) ناميده ميشوند، قادرند وضعيت اقليم آينده را پيش‏بينيکنند. بالغ بر يکصد سناريو توسط مراکز و مدلهاي مختلفي براي پيشبيني وضعيت اقليم در آينده توسعه يافته است. بنابراين تعيين ويژگيهای دقيق کليه سناريوها مشکل ميباشد. به همين دليل کليه سناريوها در دو گروه عمده به نام سناريوها با ديدگاه عدم مداخله9 يا سناريوهاي اقتصادي10 و سناريوهاي مداخله11يا تعدیل12تقسيمبندي ميشوند ( فانگ وهمکاران، 2011). در سناريوهاي اقتصادي فرض بر اين است که سياستگذاران و برنامهريزان هيچگونه مداخلهاي جهت جلوگيري از اثرات مخرب تغيير اقليم انجام نميدهند ، و ميزان غلظت CO2 از سال 2100 – 2000 تقريباً 5 برابر ميشود. ولي در سناريو هاي تعديل يا غير اقتصادي فرض بر اين است که سياستگذاران و برنامه ريزان اقدامات موثري جهت تعديل اثرات مخرب تغيير اقليم انجام خواهند داد. در حاليکه طرفداران سناريوهاي تعديل بر اين باورند که نرخ رشد غلظت CO2 در سال 2050 حدود 50 درصد و در سال 2100 به نزديک صفر نزول پيدا ميکند. براساس نظرِيه طرفداران اين سناريو ميزان غلظت CO2 در سال 2100 به حدود ppm550 و درجه حرارت کره زمين 2- 5/1 درجه سانتيگراد نسبت به دوره (1999-1980) افزايش خواهد داشت. مدعيان سناريوهاي اقتصادي بر اين باورند که ميزان غلظت دی اکسیدکربن در سال 2100 به حدود ppm800 و متوسط درجه حرارت کره زمين در سال 2100 ميلادي نسبت به متوسط دماي کره زمين در دوره( 1999-1980)، 4-3 درجه سانتيگراد افزايش مييابد. شکل (1-1) غلظت گاز دي کسيدکربن تحت سه سناريوي عمومي (A2, A1B and B1) همراه با تغييرات متوسط درجه حرارت کره زمين نسبت به دوره (1999-1980) را براساس آخرين نتايج حاصل از مدلهاي جهاني نشان ميهد ( سناريو A2 جزء سناريوهاي با ديدگاه اقتصادي و سناريوي B1 جزء سناريوهاي تعديل محسوب ميشوند).

1-3- هئيت بين دول تغيير اقليم
اهميت موضوع تغيير اقليم بدليل اثراتي که برکره زمين خواهد داشت، در حدي است که در سال 1988 هيئت بين دول تغيير اقليم توسط سازمان هواشناسي جهان و برنامه محيط زيست سازمان ملل تاسيس شد ((IPCC.,2007. وظيفه اين هئيت بررسي تغييرات اقليمي در سطح جهاني، تهيه و تدوين سناريوهاي تغيير اقليم، و بطور کلي شناخت تمام پديدهها و اثرات تغيير اقليم درسطح جهاني است. اين هيئت براي اولين بار نسبت به انتشار سناريوهاي مختلف تغيير اقليم در سال 1992 تحت عنوان IS9213 اقدام نمود. در اين سناريوها نرخ رشد افزايش گازهاي گلخانه اي تا سال 2100 ثابت فرض شده بود. اين هيئت به منظور به روز رساني سناريوها در سال 1996 سري جديد سناريوهاي تغيير اقليم را تحت عنوان SRES14 ارائه کرد (IPCC, 2007).

شکل (1-1) غلظت گاز ديکسيدکربن تحت سه سناريوي عمومي (A2, A1B و B1) همراه با تغييرات متوسط درجه حرارت کره زمين نسبت به دوره 1999-1980 (فانگ و همکاران،2011)

اين سناريوها حاوي اطلاعاتي از قبيل پيشبيني وضعيت رشد جمعيت، وضعيت اقتصادي و اجتماعي، ميزان و نحوه استفاده از سوختهاي فسيلي و وضعيت ذرات معلق در اتمسفر و تاثير آنها در افزايش گازهاي گلخانهاي ميباشند. اين سناريوها به چهار گروه اصلي: A1 ، B1 ، B2 و A2 تقسيم ميشوند که هر يک شامل چندين زير گروه فرعي هستند. جدول (1-1) برخي از ويژگيهاي سناريوهای رايج موجود درمرکز توزيع دادههاي (DDC15) را نشان ميدهد. اين مرکز يکي ار دفاتر اصلي IPCC است که وظيفه اصلي آن جمع آوري، توزيع و بررسي داده هاي حاصل از خروجي مدلهاي گردش عمومي جو تحت سناريوهاي تغيير اقليم ميباشد (IPCC, 2007). در خانواده سناريوهاي گروه A1 جهان با رشد سريع اقتصادي و افزايش جمعيت که در دهه 2050 به اوج خود ميرسد، روبرو است. و از آن به بعد بدليل کاربرد تکنولوژيهاي جديد وکارآمدتر افزايش گازهاي گلخانه اي کاهش مييابد. در اين نوع سناريوها مسائل اقتصادي به مسائل زيست محيطي ارجحيت دارند و ديد گاهها عموماً جهاني است. در خانواده سناريوهاي گروه A2 اولاً ديدگاهها بجاي جهاني بودن به مسائل منطقهاي تاکيد دارند. ثانيا اين سناريو برپايه رشد سريع جمعيت و عدم پيشرفت اقتصادي و تکنولوژي استوار است. سناريوهاي گروه B1 تا حدود زيادي شبيه گروه A1 ميباشند با اين تفاوت که به استفاده از انرژيهاي پاک (خورشيدي و باد)

نکته مهم : در این سایت فقط تکه هایی از این پایان نامه به صورت رندم درج شده که ممکن است موقع انتقال از فایل ورد به داخل سایت عکس ها درج نشوند یا فرمول ها و نمودارها و جداول و ... به هم ریخته درج شوند ولی در سایت منبع شما می توانید فایل کامل را با فرمت ورد و منابع و پیوست ها دنلود نمایید

: سایت منبع  40y.ir